Apel pana Edwina Steinke.

Dodał: Błażej Nowicki, dnia 08.05.2007, 12:16

W interentowej dyskusji na temat kościoła i cmenatrza ewangelickiego głos w postaci osobistego apelu zabrał pan Edwin Steinke.


Tłumaczenie

To jest przecież wielki wstyd, co się dzieje teraz z kościołem ewangelickim i cmentarzem. Wkrótce te dobra kulturalne mogą przestać istnieć. Co powiedziałby Chrystus, jak można niszczyć pochówki i stojące tam krzyże? Z szacunku chciałbym aby tego nie robiono. Co mówi kościół katolicki na ten temat i ludzie, którzy chcą być wierzący? Zmarli pochowani na dzisiejszym i nowym cmentarzu są porównywalną tragedią. W kościołach w Polsce modlą się przecież: Moja wina, moja wina, moja wielka wina. Moi pradziadkowie, dziadkowie i rodzice mieszkali w Pasiece i mieli tam gospodarstwo rolne. Kiedy byłem małym dzieckiem zabierali mnie do Izbicy i zawsze było bardzo pięknie. Dziś mam łzy w oczach gdy widzę jak wszystko jest niszczone. Miasto musi tą kwestię uregulować. Apeluję do dobrych ludzi w Izbicy, aby robili dalej cos w tej sprawie. Izbica była i jest nadal moją ojczyzną. Zostawcie proszę moją ojczyznę i nie niszczcie jej. Będe się za wszystko modlić. Bóg zapłać. Potrafię dobrze czytać po polsku ale nie za dobrze pisać. Mam wielu przyjaciół w Polsce, polskiego języka zacząłem się uczyć późno, ale nie żałuję. Serdeczne pozdrowienia dla Izbicy.

Edwin Steinke



Tekst oryginalny:

Es ist doch eine grosse Schande wie ein man mit der evangelischer luth. Kirche und Friedhof umgeht. In kurzer Zeit wird dies Kulturgut nicht mehr geben. Was wird Christus sagen wie man Gräber vernichtet und die darauf stehende Kreuze zerbricht ? Ich würde vor alles vor Ehrfurcht nicht machen. Was sagt den die katholische Kirche in Izbica dazu und die Menschen die gläubig sein wollen. Die Toten von dem jetzigen Friedhof umbetten in einen neuen Friedhof ist eine Trgödie sondersgleichen. In den Kirchen in Polen betet man doch - Moja wina, moja wina, moja wielka wina. Meine Urgrosselter, Grosselter und Eltern haben in Pasieka gewohnt und einen Bauernhof dort gehabt. Man hat mich als kleines Kind in die Kirche von Izbica genommen und es war immer sehr schön. Heute habe ich Tränen in den Augen zu sehen wie alles vernichtet wird. Die Stadt müsste doch etwas mehr regeln. Ich appelliere an die guten Menschen in Izbica, dass sie sich weiterhin für diese Sache einsetzten. Izbica war und ist noch jetzt meine Heimat. Lasst mir bitte meine Heimat und zerstört sie nicht.Ich werde für alle beten. Bog zaplac. Ich kann polnisch gut lesen nur nicht so gut schreiben. Ich habe sehr viele gute Freunde in Polen und habe erst sehr Spät begonnen die polnische Sprache zu erlernen und habe es nicht bedauert. Herzliche Grüsse na Izbica.

Edwin Steinke